The Maier Files | De Eerste Poppenspelers van Schuld
Welke kliek organiseert nu de oorlogen, hongersnood en welzijn? De macht van deze intriganten is pas op volle kracht beginnen draaien in de 18e eeuw ...
Machtspel, kliek, bankster, oorlog, intriganten, NWO, centrale bank
19009
post-template-default,single,single-post,postid-19009,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,columns-4,qode-theme-ver-7.1,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2,vc_responsive

De Eerste Poppenspelers van het Schuldensysteem

De eerste intriganten der macht

30 Jul De Eerste Poppenspelers van het Schuldensysteem

Read the English version here -> http://the.maier-files.com/the-puppetmasters-of-debt/


Het bankwezen in de veertiende eeuw bestond er in om munten te taxeren, uit te wisselen en veilig te stellen. Het is vrij opmerkelijk dat er in deze beginperiode behoorlijk wat voorbeelden te vinden zijn van echt eerlijke banken. Deze banken werkten bovendien zeer keurig en correct gezien de grote verscheidenheid aan munten die in die tijden in omloop waren. Zij brachten ook papieren ontvangstbewijzen uit die zo betrouwbaar waren, dat ze vrijelijk als geld werden verspreid en gebruikt.  Bij de aanmaak van deze waardepapieren werd niemand bedrogen. Maar helaas dit was maar van korte duur.

De twee laatste eerlijke banken die ooit hebben bestaan, waren de bank van Amsterdam en de bank van Hamburg. Voor meer dan 2 eeuwen heeft de bank van Hamburg het principe van een veilige borgverzekering gehandhaafd. Haar administratie was zo nauwgezet dat ze, toen Napoleon in 1813 de bank plunderde, hij 7.506.956 Marken in zilver vond tegenover een passiva van 7.489.343 Marken. De bank kon dus steeds iedereen uitbetalen als dat nodig was. Dit blijkt de laatste maal in de geschiedenis te zijn geweest.

In de Verenigde Staten was Marriner Eccles in 1941 de gouverneur van het Federal Reserve Systeem. Op 30 september 1941 werd Eccles gevraagd een verklaring te geven voor de Commissie “Banking Currency” om zodoende informatie te verkrijgen over welke rol de Federal Reserve speelde in de crisis en  grote depressie van de jaren dertig. Congresman Wright Patman, die toen voorzitter van die commissie was, vroeg hoe de FED het geld bijeen kreeg om in 1933 twee miljard dollar aan staatseffecten te kopen. De volgende conversatie werd toen in de commissie in de notulen opgenomen:

Eccles: We hebben dat gecreëerd.
Patman: Uit wat?
Eccles: Uit het recht om kredietgeld uit te geven.
Patman: En er zit geen waarde achter?  Behalve dan borgstelling en krediet van onze overheid?
Eccles: Dat is wat ons geldsysteem is. Als er geen schulden in ons geldsysteem waren, zou er ook geen geld zijn.

Ons huidig geldsysteem is dus een klassiek voorbeeld van “fiat geld” waar bovendien geen enkel limiet opstaat over hoeveel geld er kan worden aangemaakt. Het heeft bovendien geen enkele intrinsieke waarde. De voornaamste waarde van ons geld ligt in de bereidheid van mensen om het te accepteren en daartoe zorgt natuurlijk ook een wetgeving die ze daartoe verplicht.


Het klopt dus inderdaad dat ons geld is gecreëerd uit het niets, maar het is veel preciezer om te zeggen dat het gebaseerd is op schulden. In zekere zin wordt daarom ons geld dus zelfs uit MINDER dan niets gecreëerd. Mochten nu alle schulden terugbetaald worden, zou de totale geldvoorraad in de bankkluizen en computerchips gewoon verdwijnen. Onder dit huidige systeem kunnen onze politieke leiders zich dus geen enkele serieuze vermindering van de nationale of consumentenschuld permiteren. Het pleiten voor een shuldenlastvermindering onder het huidig systeem is dus quatsch en enkel kletspraat.

De belastingsrente op deze voorgelegde leningen is woeker, en dat is geïnstitutionaliseerd onder het systeem van een centrale bank. Nu dit is puur een “Mandrake-mechanisme”. (Vrij vernoemd naar de Mandrake strip, voor wie Mandrake niet kent; Mandrake is een tovenaar die dingen uit het niets kan maken en ze op willekeurige wijze ook weer kan laten verdwijnen.)

De centrale bank zet dus dankzij dit systeem de schuld om in geld. Misschien lijkt dit in eerste instantie ingewikkeld, maar het is poepsimpel als men eenmaal doorheeft dat dit systeem niet bedoeld is om logisch te zijn, maar precies om een paradox te scheppen, te bedriegen en verwarring te creëren. En als kers op de taart uw bezit, en welvaart in te pikken door u voor het systeem te laten werken.

Het systeem zorgt er dus voor dat de geldvoorraad kunstmatig kan vergroot worden, wat een verborgen of verdoken belastingsinning creëert, namelijk inflatie. Inflatie is belasting! Dingen worden niet duurder maar uw geld zit in een eeuwigdalende spiraal van waardevermindering, waardoor je “geld” op minder dan een mensenleven op 0 terechtkomt. Deze inbreng van extra geld leidt dus tot de cyclische spectaculaire op- en neergangen.  Ieder maal wanneer fiat geld in de geschiedenis werd gebruikt heeft haar destructieve “boom and bust”-cyclus de mensheid geplaagd. Dus ons huidig, moderne geld is een grote illusie voorgetoverd door de magiërs van financiële instellingen en de politiek. We leven in een tijdperk van fiat geld, en het is ontnuchterend om te beseffen dat elke eerdere natie in de geschiedenis die dit soort geld heeft aangenomen uiteindelijk ook economisch vernietigd werd.


Goed leesvoer over deze (wan)praktijken en diepgaande uitleg zijn de boeken van
Griffin, “the creature from Jekyll Island” –
“A hidden history – the secret origins of the first world war ” by Docherty & Macgregor,
“Tragedy and Hope” door Quigley.
Prof. Quigley schreef heel nauwkeurig over hoe een internationaal netwerk van financiers een systeem van financiële controle heeft opgericht om de politieke systemen van alle landen door hun centrale banken te kunnen domineren,
En natuurlijk de zeer verhelderende werken uit 1836 van Alexander Del Mar over de geheime monetaire geschiedenis van Babylon tot nu.

 

Wie zijn nu de oorspronkelijke leden die aan de wieg stonden van een kliek die de oorlogen, hongersnood en welzijn organiseert? De macht van deze intriganten en hun genootschappen is pas echt beginnen draaien in de 18e eeuw en op kruissnelheid gekomen in het begin van de jaren 1900. Hieronder enkele van de hoofdrolspelers …

 

Cecil Rhodes
Cecil Rhodes maakte één van ‘s werelds grootste fortuinen van de 19e eeuw waar.  Hij beheerde en richtte een monopolie op in de export van diamant en goud uit Zuid-Afrika. Dit alles gefinancierd door Nathan Rothschild en de Bank of England. Hij was om deze reden een van de aanstokers van de verschrikkelijke Boerenoorlog en was later ook verantwoordelijk voor het leggen van de basis en de planning van de eerste wereldoorlog. Hij vormde samen met enkele topleiders van de Britse regering een geheim genootschap. Hun elitaire doelstelling was niets minder dan wereldmacht en de oprichting van een moderne feodale maatschappij die door middel van een centrale wereldbank beheerd moest worden. In Amerika was de Council of Foreign Relations (CFR) een uitwas van deze groep.
Belmont August
August Belmont, kwam in 1837 naar New York als de financiële agent van de Rothschilds. Hij pompte enorme hoeveelheden kapitaal in Amerikaanse investeringen, vaak zonder dat iemand wist wie zijn geld hij eigenlijk aan het uitgegeven was. Het doel van deze geheimdoenerij was om de stijgende anti-Rothschild-wrok die toen in Europa en Amerika serieus aan het toenemen was te stuiten. Toen zijn connectie met de Rothshilds algemeen bekend werd, werd hij overbodig en werd hij vervangen door J. P. Morgan.
JP Morgan Sr.
J.P Morgan Sr. werd in Engeland in het bankwezen ge-introduceerd door zijn vader, Junius Morgan. De Morgans vormden concullega’s en waren zeer goed bevriend met de Rothschilds. Ze verkeerden vaak in dezelfde hoge sociale kringen. Morgan’s gevestigd Londens filiaal werd in 1857 gered van faillissement door de Bank of England. Niet onbelangrijk is het feit dat over de Bank of England de Rothschilds een zeer grote invloed hadden. Overigens blijkt Morgan voor de Rothschilds in de Verenigde Staten als financieel agent opgetreden te hebben en probeerde hij met alle middelen zich voor te doen als een rasechte Amerikaan.
Rockefeller
John D. Rockefeller maakte zijn eerste fortuin met olie, maar al vrij snel stortte hij zichzelf ook in het bankwezen. Zijn intrede in het bankwezen werd niet met open armen verwelkomd door Morgan. Beide heren werden vijanden. Na enige tijd besloten ze dan toch hun concurrentie niet tot het uiterste te drijven en besloten tot op een bepaald niveau te gaan samenwerken door middel van het oprichten van joint ventures. Uiteindelijk hebben ze dan samengespannen om in de VS een nationaal bankencartel te creëren met name het Federal Reserve System.
Jacob Schiff
 Jacob Schiff, een ander opmerkelijk figuur. Hij was het hoofd van de beleggingsmaatschappij New York, Kuhn, Loeb & Co. Hij was een van de grootste en belangrijkste steuners van de bolsjewistische revolutie in Rusland en financierde persoonlijk Trotsky’s reis van New York naar Rusland. Jacob Schiff was ook de hoofdsponsor van de presidentiële verkiezingscampagne van Woodrow Wilson en een groot voorstander van het doordrukken in het congres van de Federal Reserve Act.

Harry Dexter White (links op de foto) en John Maynard Keynes waren de theoretici die de Monetaire Conferentie van Bretton Woods van 1944 hebben geleid, waarbij de IMF / Wereldbank is opgericht. White was een lid van de communistische partij. Keynes was lid van de socialistische Fabian genootschap.
House
Edward Mandell House was de man die Woodrow Wilson’s benoeming voor president veilig stelde en daarna de verborgen macht in het Witte Huis in de VS werd. Toen Wilson campagne voerde met de belofte om Amerika uit de oorlog te houden, onderhandelde hij in het geheim een verborgen overeenkomst om de VS in de Eerste Wereldoorlog te betrekken. Namens Wall Street, heeft Edward House in het Amerikaans Congres gelobbied om de Federal Reserve Act er door te krijgen. (oprichting van de FED)
Raymond Robins
Raymond Robins werd na de bolsjewistische revolutie, het hoofd van de Amerikaanse Rode Kruismissie in Rusland. Het “vreemde” is dat hoewel hij de belangen van Wall Street vertegenwoordigde en een leerling van Cecil Rhodes was, hij ‘anti-kapitalistisch’ was in zijn retoriek naar de buitenwereld toe. Hij had zeer grote invloed op Lenin.
Winston Churchill
Winston Churchill was de “First Lord of the Admiralty” (Bevelhebber bij de Zeemacht) in de Eerste Wereldoorlog. Hij was voorheen ook betrokken bij de propaganda tijdens de Boerenoorlog in Zuid-Afrika en bevond zich regelmatig in de kringen van Rhodes. Toen de boot Lusitania een bekend gebied binnenvoer, waar een Duitse U-boot operatief was, riep hij de destroyer-escorte die de Lusitania moest beschermen terug. Hij rekende erop dat het tot zinken brengen van een Brits schip met vele Amerikaanse passagiers aan boord de Amerikaanse tegenstand om in een oorlog tegen Duitsland te stappen zou omslaan en dit in de VS zou helpen bij het creëren van een politiek klimaat om de oorlog te verklaren aan Duitsland.
Lordd Mersey
Lord Mersey werd belast met een officieel onderzoek naar het zinken van de Lusitania. Het werd geen onderzoek maar een doofpot-affaire. Hij werd door de Admiraliteit opgedragen om de hele schuld van het tragisch incident op de kapitein van het schip te leggen. Mersey gehoorzaamde zijn opdrachtgevers maar weigerde de betaling voor zijn diensten en refuseerde nadien nog om gelijk welke gerechtelijke opdrachten te accepteren. Jaren nadien sprak hij over deze zaak als “It Was a damn dirty business.” – “het was een verdomd gemeen vuil zaakje.”

De eerste intriganten der macht



Read previous post:
Monetary Slave System
Whistleblower Reveals WorldBank Scheme

For those who are reading the Maier Files and guessing that the story of Otto Maier, Oskar Gross and their...

Close