The Maier Files | De Kelk, de Rozentuin en de Bok heidense symbolen
De streek van Worms bekend als de achtergrond vormt van de epische sage "Das Nibelungenlied." Wat geheim verbindt Rozen, kelken en bokken?
Kelk, raadsel, Rozentuin, Bok, Ram, Heiden, Worms, Siegfried, Dietrich, Thor, Donar
19153
post-template-default,single,single-post,postid-19153,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,columns-4,qode-theme-ver-7.1,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11.2,vc_responsive

Wat Schuilt er achter de kelk, rozentuin en Bok?

Kelk Rozentuin Bok

02 Aug Wat Schuilt er achter de kelk, rozentuin en Bok?

English

 

 

De streek van Worms bekend als de achtergrond van de epische sage “Das Nibelungenlied.” Wat geheim verbindt Rozen, kelken en bokken?

Waarschuwing: spoilers voor “Maier Files”
Ergens in Midden-Europa huist een zeer oud genootschap bekend onder haar Gotische naam: Gards Aúirkeis, of het huis van de Kelk. Er zijn mensen die beweren dat de leden van deze kring een zeer oude kennis beschermen. Nog anderen suggereren dat de leden zelfs toegang zouden hebben tot de kennis en wijsheden van een ver verlorengegane beschaving. Weer anderen beweren dat dit een oude heksenkring is met diepe Gotische wortels die meer dan 2000 jaar of zelfs langer terug in de tijd reiken.

Maar niemand weet precies wie ze zijn of waar ze elkaar al dan niet zouden ontmoeten. Hoe dan ook, als u de Maier files leest, zal u wel snel snappen dat dit wel zou kunnen verwijzen naar de organisatie van de mysterieuze Albruna Gudrun. Door de hele serie zijn er zeker momenten, waarin we enkele hints laten vallen. Naarmate het verhaal zich verder ontwikkelt, zal het ook stap voor stap duidelijk worden dat ook een van de thema’s  de Rozentuin is en dit zeker geen onbelangrijk onderdeel vormt in het proberen te ontcijferen van het Otto Maier-raadsel. Meer nog, het is misschien een van de belangrijkste sleutels om de verborgen boodschap in het Otto Maier-mysterie te ontrafelen en zodoende ook de man zijn verdwijning te verklaren.

Een van de belangrijke regio’s in Episode 6 is de regio van de oude stad Worms. De stad Worms is vooral bekend in Duitsland als de plaats waar de Vergadering of de Bijeenkomst van Worms 1521 plaatsvond. Martin Luther werd hier opgeroepen om zijn thesis te verdedigen tegenover Keizer Karel V van het Heilige Roomse Rijk. Maar wellicht nog bekender is het feit dat de streek de achtergrond vormt van de epische sage “Das Nibelungenlied.”
Ver ten westen van Worms ligt de berg genaamd Donnersberg. Deze berg was ooit gewijd aan de oude god Donar-Thor. Ten oosten ligt als een brede ketting het prachtige Odenwald, wat zich simpel laat vertalen in ‘Odinswoud’. De stad Lorsch ligt net tussen Odenwald en de Rijn. Ze behoort toe aan een klein district dat bekend staat om de ruïnes van haar eeuwenoud klooster. Vandaag kan men daar een monument vinden ter ere van de gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Het Hessens bergpad dat er dwars doorloopt is ook een zeer beroemde wijnstreek en is het kleinste van al de Duitse wijngebieden. Hier vindt men de versterkte kastelen en burchten Auerbach, Heppenheim en Weinheim. Daar ergens tussen moet je ook het dorp weten te vinden waar Hagen, Siegfried ooit heeft vermoord.

Wenn ihr den Brunnen suchet, wo Siegfried ward erschlagen, Sollt ihr die rechte Kunde mich auch noch hören sagen: Dort vor dem Odenwalde liegt ein Dorf Odenhain: Es fließet noch der Brunnen – darüber kann kein Zweifel sein. (uit Lied der Nibelungen)

Als u de bron zoekt, waar Siegfried dodelijk werd verwond, laat me u dan met precisie zeggen: Voorafgaand aan het Odenwald ligt er een dorp Odenhain genaamd: De bron stroomt nog steeds – Daar kan geen twijfel over bestaan. (vrij vertaald uit Lied der Nibelungen)


Es ließ hier Frau Krimhilde – sie wollte es so haben – Den toten Herren Siegfried zum zweitenmal begraben: Zu Lôrse bei dem Münster mit großer Pracht und Ehr: In einem langen Sarge liegt dort der Held so kühn und hehr. (uit Lied der Nibelungen)

Dame Kriemhilde – Zo was haar wil – Begraafde met veel pracht en eerbetuigingen de edele Siegfried een tweede maal in Lörse, vlakbij het klooster, : Het is daar dat de held zo onversaagd en majestueus ligt opgebaard. (Lied der Nibelungen)

De Rozentuin uit het populaire dertiende-eeuws episch drama “De Grote Rozentuin” zou naar aller waarschijnlijkheid in Lorsch gelegen hebben. De plaats Lorsch heette in de middeleeuwen Laurisham. Dit verhaal gaat over de koning van Worms, Gibich. Hij bezat een prachtig en betoverend stuk land als een waar paradijs, beter bekend als de Rozentuin, een kilometer groot in de lengte en een half mijl breed. Net als de Tiroolse tuin van Koning Laurin, werd het gebied omheind door een zijden draad. Bovendien werd dit stukje paradijs bewaakt door twaalf helden uit het Rijnland, onder wie de allerbekendste, Siegfried.

Kriemhilde, de dochter van Gibich en Siegfried’s verloofde, had zo veel prachtige verhalen over Dietrich von Bern gehoord dat ze hem uitnodigde om haar Rijnland samen met zijn elf metgezellen te bezoeken, om vervolgens met haar helden te wedijveren. De overwinnaar van de steekspelen zou als prijs een kroon van rozen en een kus krijgen. Dietrich accepteerde de uitdaging. Dietrichs elf strijders wonnen hun gevecht. Dietrich confronteerde als laatste Siegfried. Maar tijdens het gevecht ketste Dietrichs zwaard op Siegfrieds ondoordringbare huid af. Hierop begon de Bernse zwaardvechter woedend te volmineren, er schoten vlammen uit zijn mond alsof hij de duivel in persoon was. Siegfried viel daarop in de armen van Kriemhilde. Ze verborg hem meteen onder een beschermende sluier. Dietrich en zijn helden kregen de Rozenkrans en de kus die hen toekwam. Deze kroon van rozen (Rosenkranz, in het Duits) heeft met alle zekerheid niets van doen met de kerkelijke Rozenkrans. (De kerkelijke rozenkrans bestaat uit een ketting van kleine kralen, die men gebruikt om te bidden. )
In een ver verleden werd een kroon van rozen boven op de Mei-boom gehangen of aan de voorgevel van een huis ‘als een uitnodiging om te zingen’. In een van de kronieken uit de dertiende eeuw, opgetekend over een priester uit het dorp Elysacia (nu Elz) in de diocese van Trêves komt men te weten dat tijdens een bal deze priester een kroon van rozen gewonnen had en hij het voor zijn huis had opgehangen. “Zodat mensen zich konden vermaken en konden dansen”. Op een dag zat hij in de kroeg, een fles wijn aan het opdrinken. Plotseling brak een vreselijke storm uit. Hij haastte zich naar de kerk met zijn kapelaan, die zich ook aan de wijn had tegoed gedaan, om de klokken te luiden. Toen ze aankwamen werden ze door de bliksem getroffen, de priester werd bovenop de kapelaan geslingerd. De kapelaan stond ongedeerd op, maar de priester was dood. Volgens de kronieken heeft de “Hemel” hem met de dood gestraft, omdat hij gedanst had op het plaatselijk bal en zijn gewonnen Rozenkrans aan zijn huis had opgehangen.

Meestal werd er ook op deze dans- en zangfeesten in de plaats van een rozenkrans, een bok als prijs geschonken. In een ander verhaal van de kroniekschrijver Cäsarius, lezen we dat op een feestelijke dag, in Herten (nu Kirchherten, in Neder-Rijnland), een bok versierd met zijden linten door de belleman aan de inwoners van het dorp getoond werd en hij de mensen uitnodigde om te dansen. De beste danser zou de bok winnen. Bij de eerste muziektonen begon men onmiddellijk zonder aarzelen te dansen. Maar toen brak er een hevige storm uit boven Herten, vergelijkbaar met wat gebeurde in de eerste kroniek en de dood van de priester. De viering moest door het noodweer stilgelegd worden. Nog een andere kroniekschrijver uit de dertiende eeuw, bisschop Oliver von Paderborn, meldde dat soortgelijke dansers knielden voor de bok. Dit moet als een echte ketterij aanzien zijn, en wellicht is dit ook een reden waarom de moderne duivel het beeld van een bok meegekregen heeft. Er werd in meerdere oude notulen beweerd dat een van de heidense ‘hoofdzonden’ de aanbidding van de bok was ‘. Nu, de bok en de roos waren sinds eeuw en dag gewijd aan de god Thor-Donar.

Men kan zich in dit opzicht afvragen of Thor niet de broer van Laurin zou kunnen zijn. Laurin, de dwergenkoning die zijn Tiroolse rozentuin omgord had met een zijden draad, zodat geen onwaardige sterveling toegang zou krijgen. Is Thor, Laurins broer, die “in het land van de Teutonen woont”? Is Thor-Donar, werkelijk de vreemde broer waar Laurin met Dietrich von Bern over sprak? Hij die een duizendjarig leven kan geven aan zij die hem vinden na een lange zoektocht over specifieke paden om zich vervolgens bereidwillig in de vuurberg te laten opnemen? Wolfram von Eschenbach schreef dat Laurin tegen Dietrich von Bern het volgende zei: ‘Je hebt nog steeds vijftig jaar om te leven. En je zou een nog machtigere held willen worden, de dood zal eindigen door je te grijpen. Het enige wat je hoeft te doen is een berg kiezen die brandt vanbinnen. Mensen zullen denken dat je in een groot inferno bent omgekomen, terwijl je in werkelijkheid als de aardse goden zal zijn! ”
Zoals gezegd de oude naam van Lorsch is Laurisham. Laurin was misschien ook de beheerder van deze rozentuin? Het klooster van Lorsch is te vinden op een heuvel. Om Wolfram von Eschenbach nogmaals aan te halen het zou dus heel waarschijnlijk kunnen zijn dat de Romeinen – lees en versta de machtsbeluste Papen – het niet zo begrepen hadden op deze “berg” en dat zij daarom het klooster op de plaats van de rozentuin hadden gebouwd.

Net zoals ook ooit Otto Maier in zijn dagboek schreef:
“Frage über Frage, Rätsel über Rätsel … ”

Maar niets staat opzichzelf alles hangt samen.

 

 

 

Kelk Rozentuin Bok



Read previous post:
Hoe weet je met zekerheid dat je wakker bent?

Read the English Version here :  

Close