The Maier Files | Deadly Double – samenzwering of toeval?
16770
post-template-default,single,single-post,postid-16770,single-format-standard,ajax_updown_fade,page_not_loaded,,qode-theme-ver-17.1,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-5.5.5,vc_responsive

Deadly Double – samenzwering of toeval?

Deadly Double

Deadly Double – samenzwering of toeval?

Deadly Double

Er zijn heel wat vreemde gebeurtenissen, mysteries en anomaliën in de Tweede Wereldoorlog. Een van de raadsels is de Deadly Double advertentie.
Een paar advertenties die in het tijdschrift de New Yorker in 1941 verschenen, zorgen namelijk al vele  jaren voor heftige speculatie en discussie. Wat voor sommigen een simpele reclamecampagne is, is voor anderen een verborgen boodschap van de Japanse of andere geheime dienst of genootschap.

Waar gaat het precies over?
In november 1941 publiceerde het Amerikaanse tijdschrift New Yorker twee ongewone advertenties. De kleinere versie van de twee werd meerdere  malen gedrukt en toonde twee dobbelstenen waarop de nummers 12, 24 en XX en 5, 0 en 7 te zien waren. Deze kleinere kadertjes verwezen naar de veel grotere tweede advertentie dat was afgedrukt op pagina 86. In deze tweede advertentie zien we een paar mensen in een schuilkelder die tijdens een bombardement een dobbelspel aan het spelen zijn. Het bedrijf dat de advertentie  geplaatst had heette Monarch Publishing. De campagne diende ter promotie  voor een toen nieuw dobbelspel genaamd “Deadly Double” waarvoor men de twee dobbelstenen nodig had zoals te zien in de advertentie.  In de grote advertentie wordt er geschreven dat gezien de onzekere tijden (in Europa was de Tweede Wereldoorlog al aan de gang), je maar beter voorbereid bent op een nacht in een schuilkelder. Belangrijkste dingen mag men niet over het hoofd zien zoals flessen water, kaarsen, warme kleding, etc. Bovendien zou wat afleiding in de schuilkelder zeker welkom zijn – dus zo’n spannend dobbelspel als Deadly Double mag niet ontbreken. Onder de tekst zie je een gestileerde adelaar, die een verbazende gelijkenis vertoont met een adelaar voorkomend in meerdere Europese emblemen. Beide advertenties werden bovendien voorzien van de drietalige slogan “Achtung, Warning, Alerte!”
Drie weken na de advertenties was de Japanse aanval op Pearl Harbor in Hawaii een feit. Met deze aanval begon ook voor de Verenigde Staten Wereld Oorlog 2. Na nog eens vier weken, werd door de  FBI in Hawaï deze advertenties opgemerkt en onderzocht. Wat bijzonder opviel aan deze advertenties waren de nummers die te zien waren op de dobbelstenen, onder meer, het getal 12, en rechts het nummer 7. Dit kan als een verwijzing naar 7 december (de dag van de Pearl Harbor aanval) geïnterpreteerd worden. Een mogelijke verklaring is snel gevonden: Wou de Japanse geheime dienst misschien via een dekmantelfirma en deze advertenties zijn agenten in de Verenigde Staten waarschuwen voor de op handen zijnde aanval? Was de vermeende reclame in werkelijkheid een geheime boodschap dat alleen begrepen kan worden voor ingewijden?
Eens het verhaal de openbaarheid haalde doet het tot op heden nog steeds de ronde.  De FBI gaf het onderzoek vrij en hieruit bleek dat de zakenman Roger Craig  achter het bedrijf Monarch Publishing stond. Hij had het bedrijf een jaar voor de publicatie van de advertentie opgericht en het jaar na de advertenties weer opgedoekt. Is dit een eventuele aanwijzing dat hij een stroman van de Japanse inlichtingendienst kon geweest zijn? Echter, verder onderzoek leverde niets op. Het spel Deadly Double was weldegelijk op de markt gebracht en is verkocht in de detailhandel (weliswaar zonder succes). De FBI heeft volgens hun vrijgegeven rapporten geen aanwijzingen gevonden dat Craig contact had met Japan, in welke vorm dan ook. Ook ontbrak het aan onbekende geldschieters. Tot op heden, zijn er ook geen getuigen (voormalige Japanse agenten of geheime dienst), die het verhaal van de verborgen boodschap bevestigen. Experten van de geheime dienst staakten dus ook hun verdere onderzoek. Het loont alleen de moeite om een dekmantelbedrijf op te richten en het plaatsen van dergelijke advertenties als je heel veel agenten tegelijk moet informeren. Het is echter moeilijk te geloven dat de Japanners hun belangrijkste geheime informatie op deze manier zouden verspreiden. Het risico dat het geheim zou verraden worden, zou te groot zijn geweest. Ook deze zogezegde codering doen twijfels rijzen over de intentie van dit complot en de betrokkenheid van Japan.
Al bij al is het een intrigerend voorval.